CAMİLİKÖYÜ

    TARİHİ

       Şu anki yerleşik köy halkı Osmanlı Devleti'nin yükselme döneminde 16.yüzyılda Konya Karaman'dan Bulgaristan Silistre’ye göç ettirilmiş Karaman Türklerinin  bir kısmı Osmanlı Devleti’nin çöküşüyle 1893 Rusya harbinden sonra Anadolu'ya geri dönmüştür. Anadolu'ya geri dönen  muhacirlerin sakarya nehrini takip ederek Adapazarı, Bilecik ve en son nokta olan Eskiden Konya Yunak'a bağlı Kanlıca köyüne kadar yerleşmişlerdir. Bizim atalarımızda önce Çandır Köyüne yerleşmiş burada sıtma hastalığı yaşayınca şu anki yerleşkemiz olan Camili Köyüne yerleşmişlerdir. 

    Emirdağ çevresinin kuzey, kuzey doğusu ve doğusunadaki bu boş arazilere Osmanlı Devleti tarafından bu yöreye iskan edilmişlerdir. Köyün tamamı muhacir olup, köylünün büyük kısmı geçimini çiftçilikle sağlamış olup nüfus artışı ile geçim şartları zamanla azaldığından çevre illere (en fazla Eskişehir'e) göç vermiştir. Köyün Kuzeyinde biri büyük olmak üzere 3 adet höyük vardır. Köyün içinde de kazılarda antik mezarlara rastlanılmaktadır.
      Bu araziye yerleşen ilk insanlar değildir. Öncesindede buralarda insanlar yaşamıştır. Bu yüzden köyün bazı yerlerinde eski mezarlara rastlanmaktadır. Burada daha önce yaşayan insanların Frigyalılar olduğu tahmin edilmekte olup, bölgenin tam ortasındadır. Buna örnek olarak Batısında Yazılıkaya ve Doğusunda Dorlion olmas ve o bölgenin özelliklerini taşıması nedeniyle ortasında kaldığını açıkça göstermektedir. Köyün bayırındaki taş temeller ve köyün kuzeyindeki höyükler o bölgedeki taş temellerle çok yakın benzerlik göstermektedir. Kiremitçi tepe olarak anılmasıda bunun kanıtıdır. O zamanlardaki frig halkının orta ve alt gelirli insanların yaşadığını anlamak hiç o kadar zor olmasa gerekir.

   Osmanlı döneminde Emirdağ (Aziziye) halkının

hayvanları için yaylım bögesi (Otlak) olarakta kullanıldığı söylenmektedir. (Eski adı gavren kulağı, yeni adı benliyaver kulağındaki ahır temelleri buna kanıt olarak gösterilmektedir.)

       Yerleşim bölgesinin en belirgin yani dikkat çeken özelliği coğrafi şartlarından dolayı kışları sert, bahar ayları serin ve topoğrafik konumuna göre dolu yağması ve eskilerde sel olaylarının sık sık yaşandığı bölge olarakta görünmektedir. Dolu yağma olayı hemen hemen her yıl hala devam etmektedir.

      Köyün adının nereden geldiği hakkında rivayetlere göre civarda camisi olan tek köy olduğundan bu köye CAMİLİ KÖYÜ ismi verilmiştir. Ayrıca köyün bulunduğu mevkii (Kiremitçi Tepe) olarakta anılmaktadır. 

      Kültürümüzdeki yemekler olarak başlıca şu yemekleri sayabiliriz. Kırma, Dızmana, Tarana (sütlü veya sıcak suyla), Kolaç, Soğanlı Kolaç, Biber yemeği(Sütlü, Kaymaklı veya sade), Sütlü Kabak (yeşil balkabağı) tatlısı, Yoğurt Tatlısı (Yurt tatlısı) ve Çörek otlu ekmek olarak sayabiliriz. 

 Tarihçeyi hazırlayan ve yazan Bülent ŞAHİN

Kaynaklar: Aile soy ağacımdaki kayıtlar,

                   Emirdağ Kaymakamlık kaynakları

                   Vikipedi kaynakları,

                   Köyün ileri gelenleri ve yaşlıları, 

                   Tarih kitapları ve

                   Afyon Nüfus Müdürlüğü arşiv     kayıtları.



 

Kültür

  Köyün yemekleri arasında Sütlü tarhana,Kaymaklı biber yemeği, Sütlü Kabak tatlısı, Kaymaklı kırma, Dızmana, Çörekotlu ekmek ve yoğurt tatlısı bulunmaktadır.

Coğrafya 

  Afyonkarahisar iline 95 km, Emirdağ ilçesine 25 km uzaklıktadır. Köy Ankara - İzmir yolu üzeride olup. Sivrihisar'dan 35 Km. Emirdağ dörtyoldan 16 Km. arasındadır.

İklim

  Köyün iklimi, karasal iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus

  Yıllara göre köy nüfus verileri
 

YIL           KİŞİ

  2007          82  Son sayım istatiski

  2007        119

  2000        122

  1997        109


Ekonomi

  Köyün ekonomisi tarımdan sağlanmakta olup en çok buğday, arpa ve azda olsa yulaf ekilmektedir. 2000'li yıllardan sonra derin kuyular açılmış ve pancar, yonca ve az da olsa ay çiçeği ekimi yapılmaktadır. Tarım arazileri kıraç olduğundan her yıl ekim yapılamamaktadır. Geçmiş yıllarda köyün kendine has ürünleri olarak karpuz ve kavun ekimi yapılmakta iken son yıllarda nüfusun yaşlılardan oluşması nedeniyle bu tür ekimler yapılamamaktadır. Hayvancılıkta en çok küçükbaş hayvan yetiştirilmekte olup, büyükbaş hayvancılık yok denecek kadar azdır.

Muhtarlık

  Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.

Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları: 
 

  2009-2013  -Mehmet KURU

  2004 -2009 - Mehmet Kuru 
  1999 -2004 - Mehmet Kuru
  1994 -1999 - Mehmet Ali Kart  ( Vefat etti )
  1989 - 1994 -Abdullah Kuru 
  1978-1989  - Yakup Şahin

Altyapı bilgileri

  Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır.
Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur.
Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur.
Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur.
Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup
Köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

  Köyde 56 hane vardır. Kadın : 53   Erkek : 39  Toplamda 82 kişi yaşamaktadır. ( Emirdağ kaymakamlığının 2007 verilerine göre )

  Yukarıdaki bigiler tarih kitaplarından ve köy halkından faydalanılarak yazılmıştır.